Άρθρα συνεργατών και από άλλες πηγές. Επιλέξτε από το μενού την κατηγορία που επιθυμείτε.

Πριν καλά-καλά αρχίσω, θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μου συγχωρήσετε το γεγονός ότι αυτή τη φορά θα μιλήσω για κάτι που κατέχω ελάχιστα και είναι ιδιαίτερα «επικίνδυνο» αφού έχει φανατικούς πολέμιους. Ωστόσο, λέω να ασχοληθώ μαζί του για να σας κάνω γνωστά τα αποτελέσματα μίας πρόχειρης έρευνας που έκανα εξαιτίας μίας συνέντευξης που διάβασα.

Ταυρομαχίες!

Η Ρεάλ Μαδρίτης, η Ατλέτικ Μπιλμπάο και η Μπαρτσελόνα πάλεψαν γι’αυτόν τον τίτλο.

Μέχρι και το τέλος του πρώτου γύρου οι τρείς αυτές ομάδες εναλλάσονταν στην πρώτη τριάδα της βαθμολογίας, κυρίως η Ατλέτικ με την Ρεάλ τις πρώτες δύο θέσεις. Με το ξεκίνημα του δεύτερου γύρου η Μπαρτσελόνα έμεινε εμφανώς τρίτη και παρόλη την προσπάθειά της μέχρι το τέλος τερμάτισε τελικά σε αυτήν την θέση.

RDE. Historia de una escalera (1949). Fotógrafo: Gyenes. Procedencia: Centro de Documentación Teatral.Ισπανικό θέατρο;

Αν ρωτήσουμε οποιονδήποτε αν θα ήθελε να δει κάποιο θεατρικό έργο ισπανόφωνου συγγραφέα, νομίζω ότι η πλειοψηφία θα έλεγε ότι θέλει να δει το Ματωμένος Γάμος του Λόρκα. Ίσως το πιο γνωστό έργο του πιο διάσημου ισπανόφωνου θεατρικoύ συγγραφέα. Θέλεις που είναι λίγο πιο σύγχρονο, θέλεις που έγινε κινηματογραφική ταινία από τον επίσης διάσημο σκηνοθέτη Κάρλος Σάουρα (

), θέλεις που ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα ήταν τραγική φιγούρα, αφού εκτελέστηκε νεαρός και με μια προδιαγραφόμενη λαμπρή καριέρα, αυτό θα διάλεγαν οι περισσότεροι. Κάποιοι ίσως να διάλεγαν και το Γιέρμα, του ίδιου συγγραφέα.

Κριτική και «Κρίση» της Γλώσσας στο Κουτσό του Κορτάσαρ

Από τον Ελευθέριο Μακεδόνα
Πρώτη δημοσίευση: Athens Review of Books, Τεύχος 64 (Ιουλίου-Αυγούστου 2015)

Το άρθρο[2] παρακολουθεί με χρονολογική σειρά την εμφάνιση στον ευρωπαϊκό χώρο των σημαντικότερων ιδεών κριτικού χαρακτήρα απέναντι στη Γλώσσα, από την εποχή της Αναγέννησης μέχρι και την έκρηξη του αυστριακού ρεύματος σκέψης των αρχών τού 20ού αιώνα, που ονομάσθηκε «Sprachkrise» («Κρίση της Γλώσσας»), συσχετίζοντάς τες με αντίστοιχες του αργεντινού συγγραφέα Χούλιο Κορτάσαρ (1914-1984), στο μυθιστόρημά του Rayuela / Το Κουτσό (1963)[3].

Του Λέανδρου Πολενάκη*

Στα τέλη του 19ου αιώνα η Ισπανία και η Ελλάδα αντιμετώπισαν το ίδιο δίλημμα: «Με την Ευρώπη ή χωρίς αυτήν;».

Στην Ισπανία το δίλημμα πήρε διαστάσεις εθνικού διχασμού. Ένα μεγάλο μέρος της ισπανικής κοινωνίας τασσόταν υπέρ της ένταξης της χώρας στον ευρωπαϊκό πολιτισμό και ένα άλλο, εξίσου μεγάλο, ήταν φανατικά κατά. Όπως στην Ελλάδα, όπου το ζήτημα διαιωνίστηκε. Στο ισπανικό δίλημμα απάντησε ο μεγάλος φιλόσοφος, ποιητής και πεζογράφος Μιγέλ Ντε Ουναμούνο με μια φαινομενικά παράδοξη πρόταση:

Μέρος 1ο - ΙΣΠΑΝΙΑ

Μια και ακούω συχνά – από φίλους, γνωστούς, μαθητές – την ερώτηση «πού θα ήταν καλύτερα να πάει κανείς διακοπές, στην Ισπανία ή στη Λατινική Αμερική;», αποφάσισα να γράψω κάτι για να δώσω την δική μου, προσωπική άποψη (προφανώς υποκειμενική) σχετικά με τις διαφορές τριών χωρών, της Ελλάδας, της Ισπανίας και του Μεξικού. Θα με συγχωρέσετε για την απουσία των υπολοίπων χωρών της Λατινικής Αμερικής, αλλά οικογενειακοί λόγοι μου απαγορεύουν να επισκεφτώ άλλη χώρα της Λατινικής Αμερικής, τουλάχιστον μέχρι να αποδειχθεί ότι κάποιος μακρινός συγγενής τον οποίο η γυναίκα μου κι εγώ αγνοούσαμε, μας άφησε κληρονομιά τα μισά ορυχεία ασημιού στο Σακατέκας.

Είναι τουλάχιστον παράδοξο να κάνεις μέσα στο καλοκαίρι αφιέρωμα σε ένα παραδεισένιο νησί, που δεν ανήκει στην ελληνική επικράτεια. Έχουμε συνδυάσει τις διακοπές με ήλιο, παραλία και ξεγνοιασιά σε κάποια από τις αναρίθμητες και πανέμορφες ακτές μας, αλλά η Μεσόγειος έχει και άλλα νησιά, κάποια από τα οποία ανήκουν στην αγαπημένη μας Ισπανία.