Άρθρα συνεργατών και από άλλες πηγές. Επιλέξτε από το μενού την κατηγορία που επιθυμείτε.

«Οι Κάνταβροι ήταν οι Σπαρτιάτες της αρχαίας Hispania»
Μάρτα Σαν Μιγκέλ | Σανταντέρ

Το αφηγηματικό σύμπαν του Πέδρο Σανταμαρία (Σανταντέρ, 1975) ανάγεται στους Μηδικούς Πολέμους τον 5ο αιώνα π.Χ. όταν οι Έλληνες αμύνονταν ενάντια στα περσικά στρατεύματα. Μακριά τοποθετούνται αυτά τα επεισόδια στην ιστορική μνήμη, και ακόμα περισσότερο της Κανταβρίας, μέχρι που μια αναφορά του έλληνα ιστορικού Στράβωνα ένωσε τις μοίρες των δύο αυτών περιοχών: «Μέρος της Κανταβρίας είχε καταληφθεί από τους Σπαρτιάτες. Εκεί βρίσκεται και ο Οκέλλας, πόλη που λέγεται πως ιδρύθηκε από τον Οκέλα...». Τα λόγια του σοφού Έλληνα είναι η αφετηρία του πρώτου μυθιστορήματος αυτού του πτυχιούχου νομικής που αφήνει την τήβεννο για τη λογοτεχνία για να γράψει το βιβλίο Okela, την ιστορία ενός σπαρτιάτη στρατηγού που φεύγει με 300 στρατιώτες για την Ιβηρία με σκοπό να δημιουργήσει ένα νέο έθνος στην καρδιά της περιοχής που σήμερα γνωρίζουμε ως Κανταβρία. Η παρουσίαση του βιβλίου, που ήδη βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία, πραγματοποιήθηκε στις 5 Οκτωβρίου στο Ateneo του Σανταντέρ.

Ίσως για μας καλύτερα που δε γέρασες
Που έμεινες για πάντα νέος Ερνέστο

Όπως η Επανάσταση στη χαραυγή της

Τίτος Πατρίκιος

του Πάνου Τριγάζη*

Με το βιβλίο του "Ένας κόσμος ανάποδα" η φήμη του εξαπλώθηκε πολύ πέρα από τη Λατινική Αμερική. Την ανατροπή ο Εντουάρντο Γκαλεάνο ουδέποτε την εγκατέλειψε, ούτε ως σχέση γραφής ούτε, πολύ περισσότερο, ως στάση ζωής και πολιτική τοποθέτηση. Ουμανιστής και διεισδυτικός, ο Ουρουγουανός συγγραφέας παραμένει βαθιά ανθρώπινος, επιλέγει την άμεση εμπλοκή της πένας του με την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα, και προσφέρει στον όρο “διανοούμενος” την έννοια του βαθιά ανθρώπινου, οξυδερκούς πολιτικού όντος και πνευματικού ανθρώπου! Βεβαίως τον όρο “διανοούμενος” ο ίδιος δεν τον αποδέχεται.

Έφη Οικονομοπούλου, Αμαλία Μέη 28/05/2011

Πλατεία Reial στη Γοτθική Συνοικία (Barrio Gotico)

Θέλετε να θαυμάστε τέχνη και αρχιτεκτονική, να γνωρίσετε μια προχωρημένη κουλτούρα, να γευτείτε γαστρονομικούς θησαυρούς; Η Βαρκελώνη είναι πάντα νέα, ωραία και τα έχει όλα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που αυτή τη στιγμή είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς στην Ευρώπη.

Το θέμα της ανεξαρτησίας των αυτόνομων κοινοτήτων στην Ισπανία είναι αρκετά γνωστό κι εν μέρει αποτελεί θέμα ταμπού. Στην Ελλάδα, καίτοι πολλοί είναι εξοικειωμένοι με την βούληση αρκετών Ισπανικών περιφερειών να αποκτήσουν ανεξαρτησία, με πιο γνωστές την Καταλωνία και την Χώρα των Βάσκων, συχνά αισθάνομαι ότι πρόκειται για ένα θέμα που θεωρούμε λίγο ρομαντικό, λίγο ιδιάζον γνώρισμα της χώρας αυτής και σίγουρα όχι απόλυτα κατανοητό.

Αρχικά ήταν γνωστή ως μία μικρή παραθαλάσσια πόλη της Ανδαλουσίας αλλά τα 10 χιλιόμετρα αμμουδιάς και οι δυνατοί άνεμοι καθιέρωσαν την Ταρίφα σε must προορισμό για όσους αγαπούν το σερφ. Έντεκα χιλιόμετρα μακριά από το στενότερο σημείο του Γιβραλτάρ, στο νότιο μέρος της Ιβηρικής Χερσονήσου, η μικρή ισπανική πόλη είναι εκείνο το μέρος του χάρτη όπου η Μεσόγειος συναντά τον Ατλαντικό ωκεανό. Με θέα την οροσειρά Ριφ της Αφρικανικής ηπείρου, η Ταρίφα υπήρξε στο παρελθόν ψαροχώρι που μετατράπηκε σε ένα ηλιόλουστο θέρετρο.

Ο Pedro Telmo Zarraonandia Montoya, πιο γνωστός ως «Zarra», έμεινε στην ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου ως ο μεγαλύτερος σκόρερ όλων των εποχών.

Αυτός ο σπουδαίος Βάσκος επιθετικός σημείωσε συνολικά 333 γκολ στην καριέρα του, όλα με την φανέλα της αγαπημένης του Ατλέτικ Μπιλμπάο.