Στην καθαίρεση της καταλανικής κυβέρνησης και στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών στην επαρχία της Καταλονίας εντός έξι μηνών χωρίς να ορίσει ακόμη ακριβή ημερομηνία ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι, μετά από την έκτακτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στη Μαδρίτη.

Στους 950.000 ανεβάζουν τον αριθμό των διαδηλωτών οι διοργανωτές - «Ζήτω η Καταλονία, ζήτω η Ισπανία!» και «Μαζί είμαστε δυνατότεροι!» τα συνθήματα που κυριάρχησαν

Εκατοντάδες χιλιάδες Ισπανοί που ζουν στην Καταλονία και σε άλλες περιοχές της χώρας κατέκλυσαν σήμερα τους δρόμους της Βαρκελώνης, για να δηλώσουν την αντίθεσή τους στο ενδεχόμενο ανεξαρτησίας της περιφέρειας, μία εβδομάδα μετά το δημοψήφισμα για την αυτοδιάθεση, που πυροδότησε μια άνευ προηγουμένου κρίση στην Ισπανία τα τελευταία 40 χρόνια.

Διαδηλώσεις υπέρ της ενότητας

Χιλιάδες άνθρωποι, κρατώντας ισπανικές σημαίες, διαδήλωσαν σήμερα στη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη και σε άλλες μεγάλες πόλεις για να υπερασπιστούν την ενότητα της Ισπανίας, την παραμονή ενός δημοψηφίσματος αυτοδιάθεσης που οργανώθηκε από τους υποστηρικτές της ανεξαρτησίας της Καταλονίας παρά την απαγόρευση του κράτους.

Κάνει λόγο για «δομικό πρόβλημα» του ισπανικού κράτους, που ξεκίνησε από την κρίση

Η βασκική ένοπλη αυτονομιστική οργάνωση ΕΤΑ απηύθυνε σήμερα μήνυμα προς τους Βάσκους να εξάγουν «διδάγματα» από την Καταλωνία και να «δρομολογήσουν» μία «διαδικασία» παρόμοια με το καταλανικό δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία και εκπορευόμενη από την ίδια την «κοινωνία των πολιτών», με στόχο να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους στην επιλογή», αλλά με «κοινωνικά και ειρηνικά μέσα».

Της Δώρας Μακρή ανταποκρίτριας της ΕΡΤ στην Ισπανία

Το 1978 ήταν μια καλή χρονιά για την Ισπανία. Ο Φράνκο είχε πεθάνει λίγα χρόνια πριν και η μετάβαση στη Δημοκρατία γινόταν με αργούς αλλά σταθερούς ρυθμούς και «χωρίς να χυθεί ούτε μια σταγόνα αίμα». Που θα μπορούσε. Οι στρατιωτικοί βρίσκονταν παρακαρισμένοι στη γωνία, γεγονός που τους οδήγησε τον Φλεβάρη του 81 και σε μία ακόμα αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος. Έκτοτε δεν ασχολήθηκε κανείς ξανά μαζί τους. Σήμερα δεν ζει πλέον κανείς από τους τότε πρωταγωνιστές για να νοσταλγήσει τον Φράνκο. Κι αν κάποιοι από τους απογόνους τους έχουν τέτοιες ιδέες βρίσκουν παρηγοριά στην αγκαλιά του Λαϊκού Κόμματος. Μόνο που δεν τολμούν ποτέ να εκφραστούν υπέρ του χενεραλίσιμο, ούτε και ως ανέκδοτο. Τόσο ιδιωτικά, όσο και δημόσια.