Avila

Η Άβιλα, γενέτειρα της Αγίας Τερέζας, είναι ένα σημαντικό κλειδί για την κατανόηση της Ισπανίας. Εδώ υπάρχουν τα μεγαλύτερα μεσαιωνικά τείχη της Ευρώπης και αμέτρητες μονές και εκκλησίες, ένας συνδυασμός επίγειας και επουράνιας δύναμης που χαρακτήριζαν την παλιά Καστίλη. Είναι η υψηλότερη επαρχιακή πρωτεύουσα της Ισπανίας, ανήκει στην περιφέρεια της Καστίλης – Λεόν, έχει 60.000 περίπου κατοίκους και είναι περισσότερο ατμοσφαιρική τον χειμώνα κι αξίζει να την επισκεφτεί κανείς αυτή την εποχή.

Ο Πύργος του Ηρακλή (στα ισπανικά Torre de Hércules) βρίσκεται σε απόσταση 2,5 χιλιομέτρων από την πόλη Λα Κορούνια του Βισκαϊκού κόλπου στη βορειοδυτική Ιβιρική Χερσόνησο.

Υποστηρίζεται πως ο αρχικός πύργος χτίστηκε τον 1ο αιώνα π.Χ. Έπειτα ερειπώθηκε και χτίστηκε εκ νέου από τους Ρωμαίους και τον αρχιτέκτονα Gaius Sevius Lupus σε ρυθμό όμοιο με αυτόν του Φάρου της Αλεξάνδρειας.

Η Mezquita (Μεθκίτα) βρίσκεται στην Κόρδοβα και είναι ένα από τα πιο σπουδαία οικοδομήματα της Ισπανίας, μοναδικό ακόμα και για την ισλαμική αρχιτεκτονική, και με το πρόσθετο αξιοπερίεργο της ύπαρξης ενός χριστιανικού καθεδρικού ναού στο κέντρο του.

Εκτός από τον καθεδρικό, το μεγάλο εσωτερικό της Μezquita είναι ένα δάσος από ριγέ ασπροκόκκινες αψίδες σχήματος πετάλου, που στηρίζονται σε αστραφτερούς κίονες. Η εικόνα, στο μισοσκόταδο, κόβει κυριολεκτικά την αναπνοή.

Τα διάσημα ισπανικά κρασιά και η περιοχή από την οποία προέρχονται, οφείλουν το όνομά τους στο όνομα του ποταμού Oja, παραποτάμου του Έβρου, που σε μεγάλο μέρος διαρρέει τα εδάφη της. Οι αμπελώνες της περιοχής εκτείνονται σε 43.000 εκτάρια, μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες οινοπαραγωγικές περιοχές ολόκληρης της Ευρώπης. Μόνο στη Rioja υπάρχουν πάνω από 20.000 αμπελουργοί που παράγουν κυρίως κόκκινο κρασί και σε μικρότερο ποσοστό ροζέ και άσπρο.

Ήδη από την Εποχή του Χαλκού οι Γαλικιανοί προσπαθούσαν να εξημερώσουν τα άγρια άλογα, τα οποία ζουν σε αγέλες στα βουνά, κυρίως στην κεντρική και βόρεια Γαλικία. Κάθε άνοιξη οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι ξεχύνονται στις βουνοπλαγιές και με πολεμικές κραυγές καλούν τα άλογα να κατέβουν στην πεδιάδα. Πρόκειται για μια αρχέγονη ιεροτελεστία, που κατέγραψε ο Στράβων πριν από δύο χιλιάδες χρόνια:
«Με κέρατα και με ιαχές αναγκάζουν τα άλογα να τρέξουν στα βουνά μέχρι να τα περικυκλώσουν. Κάποια τα θυσιάζουν για να τα φάνε. Άλλα τα εξημερώνουν και τα ιππεύουν στους πολεμικούς αγώνες τους...»