Για ποιο λόγο;

Εδώ και πολύ καιρό θέλω να γράψω κάτι για την μουσική στα ισπανικά, αλλά η αλήθεια είναι ότι περίμενα κάτι για να πω ότι είχα μία αφορμή: μία συναυλία, μία διάλυση γκρουπ, ένα θάνατο, βρε αδερφέ! (τώρα αυτό με το θάνατο μην σας σοκάρει και τόσο, είναι επειδή στην αγγλόφωνη παραγωγή μουσικής έχουν πεθάνει τόσοι και τόσοι τελευταία…)

Θα μου πει κανείς, μα αφού πέθανε ο Juan Gabriel πέρυσι, μα αφού πέθανε ο Paco de Lucía πριν τρία χρονάκια, τι διάολο περιμένεις; Θα σας εξομολογηθώ ένα πράγμα, ή μάλλον δύο στην τιμή του ενός. Το ένα είναι ότι δεν μου αρέσει ο Juan Gabriel. Να σας βάλω ένα τραγουδάκι να τον απολαύσετε, να, ορίστε ένα, αλλά εμένα δεν μου αρέσει, τι να κάνω! 

Συνήθεις ύποπτοι

Το άλλο είναι ότι η δουλειά με ανάγκασε να έρθω σε επαφή με αυτό που όλοι θεωρούμε «ισπανόφωνη» μουσική. Και λίγο Paco de Lucía, και λίγο Camarón de la Isla (να, πάρτε τους δύο σε ένα) και πιο «fusion» φάσεις, όπως οι Ketama (εδώ με τον Antonio Flores που είχε μια μυτόγκα σαν την δική μου) ή οι Ojos de Brujo, αν και για να πάω παρακάτω, θα σας προτείνω μία guest εμφάνιση της τραγουδίστριας τους με τον Peret.

Και η ιδέα του να σας βάλω την Marina με τον Peret είναι γιατί ο τελευταίος με την rumba catalana του που έχει και επιρροές από Λατινική Αμερική θα με βοηθήσει να περάσω… στην Λατινική Αμερική. Άσε που το τραγούδι που μόλις ακούσατε το έγραψε Κολομβιανός. Αλλά τέλος πάντων, ας πάω παρακάτω, όπως ήδη έγραψα. Και σας έλεγα για την Λατινική Αμερική, και ναι, ακούω και κλασικά λατινοαμερικάνικα, και salsa όπως αυτό το τραγούδι του Rubén Blades ή αυτό της Celia Cruz και merengue όπως αυτό το τραγουδάκι του Juan Luis Guerra και vallenato αφού τον Carlos Vives τον ξέρουμε τουλάχιστον 20 χρόνια πριν τραγουδήσει το Bicicleta με την Shakira. Την οποία παρεμπιπτόντως, επίσης την ακούω τα τελευταία 20 χρόνια, από το ’98 με το Ciega, sordomuda. To tango μου έχει ξεφύγει, οφείλω να πω, αν και για να μην αφήσω κανένα παραπονεμένο, θα βάλω και λίγο Carlos Gardel. Α, και το bolero πήγε να μου ξεφύγει, και μάλιστα, τώρα που το σκέπτομαι, εύκολα θα περνούσα από την Ισπανία στην Λατινική Αμερική, απλά θα ξεκινούσα με την Luz Casal για να τελειώσω με τον Agustín Lara.

Έκπληξη!

Αλλά, καθώς μπλεκόμουν με τους κλασικούς ισπανόφωνους, έκπληξη! Κοίτα να δεις τι συνέβη: Η Celia!!! Ο Rubén!!! Κάποιοι Café Tacuba τραγουδάν Juan Luis!

Άρχισα να αναρωτιέμαι τι άλλο μπορεί να συμβεί. Και συνέβησαν πολλά: Κάποιοι Rodríguez τραγουδάν για milonga σε ένα τραγούδι τους κι έχουν μία άγνωστη γκεστ σε ένα άλλο. Κάποιοι Celtas Cortos, που από πάνω παίζουν και κέλτικη μουσική (επειδή στην Βόρεια Ισπανία παίζουν κέλτικη μουσική, όπως ήδη ξέρουμε από τότε που ανακαλύψαμε τον Hevia) παίζουν κάτι που σίγουρα θυμίζει Λατινική Αμερική. Κάποιοι Seguridad Social, επίσης θυμίζουν λατινοαμερικάνους, αν και τολμούν να διασκευάσουν κλασικό ισπανικό τραγούδι της δεκαετίας του 70 για να το κάνουν… reggae! Και να και μία India Martínez να διασκευάζει ένα τραγούδι ενός περουβιανού που πρωτοτραγούδησε όμως η Gloria Estefan.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, άρχισα λοιπόν να ανακαλύπτω ότι ο ισπανόφωνος κόσμος είχε κι άλλες μουσικές. Και φυσικά, κάποιοι κράτησαν γερά τις επιρροές, να, ας πούμε, ποιος μπορεί να πει ότι οι Orishas δεν έχουν στοιχεία από κουβανέζικη μουσική, βάζω δύο τραγούδια σχεδόν στην τύχη (Distinto & Cuba Isla Bella) και πείτε μου εσείς. Ήθελα να συνεχίσω με hip hop με δόσεις λατινοαμερικάνικης μουσικής, αλλά να μην μου ξεφύγει ο Kumar.  Τον αφήνω, πάρτε λίγο Mercedes Sosa με τους Calle 13 και μετά λίγα quechua (μία από τις πιο διαδεδομένες γλώσσες ιθαγενών στις Άνδεις) από τους ίδιους. Αλλά να μην μείνω στο hip hop μόνο όταν μιλάω για επιρροές, να, ας βάλω και κάτι λίγο πιο ροκ, τους Maldita Vecindad, τους Aterciopelados που δηλώνουν ότι παίζουν ένα Bolero falaz, τους Fabulosos Cadillacs με το Mal Bicho ή το Matador.

Τελικά, όχι! Δεν χορεύουν όλοι φλαμένκο ή κούμπια!

Αλλά φτάνει ως εδώ! Φτάνει! Δεν με νοιάζει καν αν υπάρχουν επιρροές ή όχι. Από κει και πέρα, ανακάλυψα ότι στα ισπανικά μπορείς να ακούσεις τα πάντα. Ροκ από την Κολομβία,  ή από το Μεξικό, ska από το Μεξικό (θέλετε να ακούσετε και λίγο Julieta Venegas που μου αρέσει;), hip hop από το Πουέρτο Ρίκο ή από την Ισπανία και μία μίξη λίγο απ’ όλα από δυο ξεχωριστά γκρουπ. Μπορείς να ακούσεις rockabilly, punk, heavy metal, death metal (δεν σου υπόσχομαι ότι θα καταλάβεις τους στίχους!), hard rockσκληρό rock & roll, είναι  heavy metal, είναι hard rock, ήταν κάποτε punk , ποιος ξέρει, rock & roll, folk rock με κέλτικες επιρροές, pop rock, alternative rock και αρκετά, τα υπόλοιπα ψάξτε τα μόνοι σας! Αυτό που νομίζω ότι είναι πια ξεκάθαρο είναι ότι η μουσική στα ισπανικά δεν περιορίζεται στο φλαμένκο και σε αυτό που οι πολλοί λέμε λάτιν αλλά είναι ένα σωρό μουσικά είδη. Μην παρεξηγηθώ, σας παρακαλώ, είναι εξαιρετική μουσική (και κουλτούρα) το φλαμένκο, αλλά για αυτό θα σας μιλήσει καλύτερα η Νατάσα, όπως το έχει κάνει ήδη (κάποιος μου είπε ότι ξέρει και από ποπ και ροκ στα ισπανικά αλλά το κρατάει για τον εαυτό της!!!). Όπως και το «λάτιν» είναι υπέροχες μουσικές και κουλτούρες (δεν είναι λάθος ο πληθυντικός, είπαμε, το «λάτιν» είναι πολλές μουσικές και ακόμη περισσότεροι χοροί), απλά εγώ δεν ξέρω να χορεύω (ένας από τους λόγους που δεν εμφανίστηκε αυτό σε αυτό το άρθρο, ας μην κοροϊδευόμαστε, ζω κι εγώ στον πλανήτη Γη και ξέρω ποιο ισπανόφωνο τραγούδι είναι στο Νο1 στις ΗΠΑ). Αλλά απ’ ότι βλέπω, υπάρχουν μάλλον λύσεις και για τύπους σαν και μένα…