Έλληνες και Ισπανοί: Πώς βλέπουμε οι μεν τους δε;

Περισσότερα
11 Χρόνια 4 Μήνες πριν #3733 από juana
Ανάμεσα στους μεσογειακούς λαούς θεωρώ ότι έχουμε πιο πολλά κοινά ως προς τον τρόπο ζωής, κουλτούρας και καθημερινότητας με τους Ισπανούς από ότι με άλλους λαούς θα έλεγα ότι υπάρχει αμοιβαία συμπάθεια χωρίς υπερβολές από την μία ή την άλλη πλευρά.Από όσες χώρες έχω ταξιδέψει οι Ιρλανδοί ήταν εκείνοι που μου έδειξαν πιο έντονα την αγάπη τους προς την χώρα μας. Σίγουρα όμως πιστεύω ότι η Ισπανία είναι η χώρα στην οποία προσαρμοζόμαστε πολύ πιο εύκολα και σε κερδίζει με την ζωντάνια το ταμπεραμέντο το χορό και την μοναδική μουσική της.
Υπάρχουν βέβαια όλες εκείνες οι διαφορές ως προς τις εκφράσεις τις χειρονομίες τις αντιλήψεις για την ζωή που κάνουν την διαφορά, όπως και πολύ σωστά αναφέρθηκε..

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
11 Χρόνια 4 Μήνες πριν #3741 από kostasv
Juana κατα την δικη μου αποψη ο Ιταλος ειναι ποιο κοντα απο καθε αλλο Ευρωπαιο στον Ελληνα.Στις ομοιοτητες δυο λαων μετρανε και τα αρνητικα.Ο τροπος οδηγησης(αθλιος),το τσιγαρο παντου και παντα,το βρισιδι σαν καραμελα στο στομα και αλλα πολλα!Ο Ισπανος ειναι ποιο πειθαρχημενος αλλα και λιγοτερο εξυπνος και πονηρος απο τον Ελληνα και τον Ιταλο.
Κατα τα αλλα θα συμφωνησω μαζι σου οτι μοιαζουμε παρα πολυ και σε πολλα,και οτι σε εμας τους Ελληνες η Ισπανια αποτελει εναν πολο ελξης.
Με εξεπληξε αυτο που λες για τους Ιρλανδους.Δεν το περιμενα αν και δεν εχω παει ποτε εκει.Γενικα θεωρω οτι οι ΒορειοΕυρωπαιοι ειναι λιγο σνομπ με τους Ελληνες.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
11 Χρόνια 4 Μήνες πριν #3743 από petardo
Relacionado con este tema, puedo contar la siguiente anécdota. Siempre que nos viene a visitar cierto amigo griego, tiene la costumbre de preguntar ¿dónde está el metro?, ¿dónde está el museo? La cosa es que πού το μετρό;, πού το μουσείο; suena igual que ¡puto metro!, ¡puto museo!, que no sé cómo se dice en griego pero que es una burrada de expresión (hispanista, NO te molestes en traducirlas:) ) ... y alguna mirada de sorpresa ya le han echado, ya.

También hablar castellano en Grecia tiene sus “peligros”, no penséis. Por ejemplo, nosotros usamos en la conversación mucho la muletilla “ya” (no significa verdaderamente nada, es como vuestro μάλιστα) que suena igual, claro, que vuestro saludo/despedida, y por la calle ya giraba más de un griego la cabeza pensando que le habían saludado/despedido. Había otras muchas palabras que eran causa continua de jolgorio generalizado, como nuestra moneda nacional la peseta, que os sonaba a πεζέτα (aquí compresa), la camiseta, que os sonaba a γάμισέ τα (aquí :blush: ) y más.

También los gestos producían confusiones graciosas, como cuando hacías una pregunta a un griego y te contestaba echando la cabeza hacia atrás. Este gesto no significa negación para nosotros ( para ello movemos la cabeza hacia los lados) sino repite, que no he entendido... con el resultado de que volvías a hacer la misma pregunta y volvías a recibir una flexión todavái más exagerada de la cabeza.:)

Vamos, aprender griego no sé si haríamos, pero lo que es risas, no faltaban.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
11 Χρόνια 4 Μήνες πριν #3745 από Jana
petardo, bienvenido de nuevo! :) me alegro verte por aqui!

Es muy interesante ese tema de las palabras!
Yo también quiero añadir unas palabras con las que puedes jugar en castellano y en griego.
Una de esas es la palabra broma που σημαινει αστειο αλλα στα ελληνικα ακουγεται οπως το βρωμα δηλαδη suciedad.
Επισης υπαρχει η λεξη τσουλα που στα ελληνικα δε σημαινει κατι καλο
αλλα στα ισπανικα το chula es cuando una cosa es bonita!
Tambien una cosa graciosa para mi que ahora en verano la uso mucho es cuando una mosca entra en casa
y yo digo στα ελληνικα μια μυγα que suena como mi amiga para un español que me escucha :)
Parece que la mosca es amiga mia! :silly:

Bueno y asi seguimos aprendiendo...

laversiondejana.blogspot.com

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
11 Χρόνια 4 Μήνες πριν #3746 από hispanista
Σε σχέση με το τελευταίο που λες, petardo, μια φορά που μόλις είχα γυρίσει από την Ελλάδα με ρωτούσαν κάτι κι εγώ έκανα αυτή τη χαρακτηριστική ελληνική κίνηση της άρνησης, χωρίς να πω τίποτα. Ο άνθρωπος ξαναρώτησε, τι να κάνει... Αυτή η κίνηση ταυτίζεται ουσιαστικά με αυτή που κάνουν οι Ισπανοί για να χαιρετήσουν όταν βλέπουν κάποιον.

Uno es capaz de lograr lo que sea, si su entusiasmo no tiene límites.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
11 Χρόνια 4 Μήνες πριν #3747 από petardo
Gracias por el saludo, Jana. Te comento una cosa curiosa sobre chulo. Aunque ahora es una palabra que identificamos con el mundo infantil (los niños suelen decir esto es muy chulo, es muy chuli o es chachi) curiosamente la palabra de donde viene sí tiene cierta relación με τις τσούλες. Significa νταβατζής (no sé si lo decís así, lo he mirado en el diccionario:) ). Como tenían mucho dinero (y tendrán, supongo) tenían ropa cara, presumían mucho, etc... así que lo que sirvía para “fardar” se llamó chulo. De ahí al mundo infantil...ποιος ξέρει;

Hispanista, en cuanto al gesto de negación, nos resulta muy llamativo la sutileza con que podéis llegar a hacerlo... ¡un simple movimiento de cejas, no ya de cabeza, vale! Si te digo que cuando estoy con unos amigos que estuvieron conmigo en Grecia todavía negamos con ese gesto, je, je (que ya sale en La Iliada -lo flipas- con el verbo ἀνανεύω).

Otro gesto curioso para los españoles es el de la mano extendida (la mutra, creo) porque es el usamos para parar los taxis... ¡incluso en Grecia! :laugh:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.132 δευτερόλεπτα