Τρεις αδελφές ζουν μαζί στο παλιό σπίτι της οικογένειας. Είναι τρίδυμες και μοιάζουν σαν τρεις σταγόνες νερό. Απομονωμένες η κάθε μια στον κόσμο της, αναπολούν, διεκδικούν, θυμώνουν, ονειρεύονται... μέσα από τρεις μονολόγους, περνώντας από την ευτυχία της φαντασίας, στην απελπισία της πραγματικότητας και της μοναξιάς.
Πρώτη παράσταση: 27 Μαρτίου 2012
(Παγκόσμια ημέρα θεάτρου)
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.15 (για περιορισμένες παραστάσεις)
Εισιτήρια: 15 & 10 ευρώ
Altera pars 2012
Σκηνοθετικές σημειώσεις για την παράσταση
«Η Αόρατη Αλυσίδα» είναι θεατρικό έργο του Κάρλος Φερρέρα, που σκοπό έχει μέσα από το Χιούμορ, την ειρωνεία και τον κυνισμό, να ανάδειξη «σοβαρά θέματα» , της εποχής και της κοινωνίας μας, όπως την ενδοοικογενειακή βία και την κακοποίηση των γυναικών και των παιδιών.
Προσπαθήσαμε να διηγηθούμε αυτό το οικογενειακό δράμα, αφαιρόντας το έντονο ρεαλιστικό στοιχείο, από την ιστορία, ενυσχύοντας το σασπένς, σαν ένα οικογενειακό θρίλερ. Τι κρύβεται πίσω από τα εξωτερικά γεγονότα; Που βρίσκεται η ουσία που διαπερνά σαν υπόγειο ρεύμα, αποκαλύπτει μια άλλη πραγματικότητα και αναδεικνύει ως πρωταρχική και ουσιώδη την εσωτερική διάσταση των πραγμάτων άλλοτε με τραγικότητα και άλλοτε με χιούμορ;
Η αναφορά του Φερρέρα στον Τσέχωφ μας δίνει τον τόνο του κειμένου:
«Με άλλα λόγια, ο Τσέχωφ κατάλαβε πως δεν έχει σημασία τι λές, αλλά πως το λές, ανακάλυψε δηλαδή το στοιχείο στο οποίο βασίζονται σήμερα τα ραδιοφωνικά σίριαλ.» (απόσπασμα από το έργο).
Τρεις αδελφές ζουν μαζί στο παλιό σπίτι της οικογένειας. Είναι τρίδυμες και μοιάζουν σαν τρεις σταγόνες νερό. Απομονωμένες η κάθε μια στον κόσμο της, αναπολούν, διεκδικούν, θυμώνουν, ονειρεύονται... μέσα από τους τρεις μονολόγους .
Μία ηθοποιός υποδύεται και τους τρεις ρόλους. Φορώντας ένα πολυμορφικό κουστούμι, μεταμορφώνεται στην κάθε ηρωίδα, σαν ένα παιχνίδι ρόλων.
Πραγματοποιώντας, μέσα σ΄ενα αφαιρετικό χώρο, ένα συνεχές πήγαινε-έλα ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα. Στο παρόν και στο παρελθόν. Προσπαθούμε να αποκαλύψουμε τον πυρήνα αυτών των ιστοριών, που δεν είναι άλλος από την ίδια την φύση του ανθρώπου, που αναπτύσει φοβερούς μηχανισμούς άμυνας για να επιβιώσει, μέσα από παιχνίδια του μυαλού, που τον οδηγούν στην δημιουργία μιας μη υπαρκτής πραγματικότητας.
Περνώντας από την ευτυχία της φαντασίας, στην απελπισία της πραγματικότητας και της μοναξιάς. Η κάθε μια ζει με διαφορετικό τρόπο το σκοτεινό μυστικό της οικογένειας, που τις ενώνει σαν αόρατη αλυσίδα.
Η πρόοδος και η εξέλιξη της κοινωνίας μας δεν εξασφάλισε την ισότητα. Η θέση της γυναίκας μέσα στην οικογένεια και την κοινωνία είναι ευάλωτη. Η βία προς τις γυναίκες εξακολουθεί να είναι μια καθημερινότητα. Η λέξη «Ισότητα» διεκδικείται καθημερινά .
Τρείς κακοποιημένες γυναίκες, τρείς διαφορετικοί τρόποι άμυνας και μια αλυσίδα που ενώνει όχι μόνο αυτές τις τρεις αδελφές μεταξύ τους, αλλά και όλες τις γυναίκες που είναι θύματα βίας.
Δήμητρα Αράπογλου (σκηνοθέτης)
www.arapogloudimitra.com