Από Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2011, συνεχίζεται για 3η χρονιά η παράσταση με τίτλο «La Chunga» του Μάριο Βάργκας Λιόσα σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη από την ομάδα ΝΑΜΑ, στη Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ. Μετά την πετυχημένη πορεία της παράστασης με μεγάλη προσέλευση κοινού οι παραστάσεις θα συνεχιστούν μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου του 2011.
Ο συγγραφέας του έργου Μάριο Βάργκας Λιόσα βραβεύτηκε πέρυσι με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Στην Ελλάδα η παράσταση «La Chunga» είχε τέσσερις υποψηφιότητες στα βραβεία κοινού του Αθηνοράματος 2010 (καλύτερης παράστασης, σκηνοθεσίας, γυναικείου ρόλου και μουσικής) και απέσπασε το 2ο βραβείο γυναικείου ρόλου με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στο ρόλο της Τσούγκα. Το έργο είναι ένα από τα λίγα θεατρικά του συγγραφέα Μάριο Βάργκας Λιόσα και ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
Οι συντελεστές
Τη μετάφραση από τα ισπανικά επιμελήθηκε η καθηγήτρια θεατρικής μετάφρασης Μαρία Χατζηεμμανουήλ. Την σκηνοθεσία υπογράφει η σκηνοθέτης του Επί Κολωνώ, Ελένη Σκότη με βοηθό την Δάφνη Λαρούνη. Η Ελένη Σκότη είναι βραβευμένη για τις παραστάσεις Αγαπητή Ελένα, (α’ βραβείο παράστασης και σκηνοθεσίας, Αθηνόραμα 2001) και Rottweiler (γ’ βραβείο παράστασης και σκηνοθεσίας, Αθηνόραμα 2009), δασκάλα υποκριτικής στο Studio Nάμα του Επί Κολωνώ και στις δραματικές σχολές του Εθνικού θεάτρου και του Ωδείου Αθηνών.
Το σκηνικό και τα κοστούμια σχεδίασε ο σκηνογράφος και διευθυντής του Επί Κολωνώ, Γιώργος Χατζηνικολάου, επίσης βραβευμένος με το α’ βραβείο σκηνογραφίας για το Αγαπητή Ελένα το 2001. Φωτίζει ο Νίκος Βλασόπουλος και επενδύει ζωντανά με μουσική ο Ισίδωρος Πάτερος.
Η Ελένη Σκότη και ο Γιώργος Χατζηνικολάου είναι οι ιδρυτές της Ομάδας Νάμα.
Πρώτη παράσταση: Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2011
Τελευταία παράσταση: Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011
Παραστάσεις: Πέμπτη έως Σάββατο 21:15 & Κυριακή 19.15
Σάββατο λαϊκή απογευματινή 18:15
Διάρκεια παράστασης: 105 λεπτά
Τιμές εισιτηρίων: 22,00€ κανονικό, 18,00€ φοιτητικό
Τιμές στις λαϊκές παραστάσεις: (κάθε Πέμπτη & Σάββατο απογευματινή), 18,00€ κανονικό
15,00€ φοιτητικό
Χώρος: Κεντρική Σκηνή
Σημείωμα σκηνοθέτη από το πρόγραμμα της παράστασης
Η γη του Περού διακρίνεται για τις εντυπωσιακές αντιθέσεις της. Η ζούγκλα καλύπτει την ενδοχώρα που εκτείνεται ανατολικά της κορδιλιέρας των Άνδεων, μόνιμοι παγετώνες καλύπτουν τους ορεινούς όγκους της, ενώ έρημος απλώνεται σε όλη την έκταση από την κορδιλιέρα μέχρι την ΒΔ ακτή. Η ύπαρξη των γεωφυσικών αυτών αντιθετικών στοιχείων, που έχει επιδράσει στην ιστορία της χώρας και στις λαϊκές παραδόσεις της, έχει αναμφισβήτητα οξύνει την ικανότητα του Μάριο Βάργκας Λιόσα να συνθέτει πολλά διαφορετικά επίπεδα και μορφές πραγματικότητας, τόσο μέσα από αυτό που ονομάζουμε «πραγματικό κόσμο» όσο και από τον κόσμο του ονείρου και της φαντασίας.
Στο έργο του La Chunga βλέπει κανείς την εναγώνια προσπάθεια των ανθρώπων μιας μικρής πόλης στην άκρη της ερήμου, της Πιούρα, να επιβιώσουν. Στην πόλη αυτή συναντούμε σε ένα συνοικιακό μπαρ μια παρέα περιθωριακών αντρών οι οποίοι κάτω από το παγερό και φαινομενικά απαθές βλέμμα της Τσούνγκα, της ιδιοκτήτριας, ζωντανεύουν τις μάταιες φαντασιώσεις τους. Αυτό που προκαλεί τις φαντασιώσεις αυτές και βγάζει την παρέα των αντρών από την ανιαρή και μονότονη καθημερινότητα τους είναι η εμφάνιση μιας νεαρής γυναίκας. Η Μέτσε επηρεάζει τους πάντες μέσα στο μπαρ (ακόμα και την Τσούνγκα) και καταλήγουν ο καθένας χωριστά να παλεύει με τους δαίμονες και τους αγγέλους του. Κι όπως συμβαίνει συχνά σε τέτοιου είδους κλειστές κοινότητες, εκείνο που για τους άντρες αποτελεί όνειρο είναι για τις γυναίκες εφιάλτης.
Αυτό που βρήκαμε εξαιρετικά ενδιαφέρον στο έργο του Λιόσα ήταν η συνειδητή του απόπειρα να ανακαλύψει «τον κατάλληλο τρόπο να φανερώσει τη συνθετική ικανότητα του ανθρώπου να βιώνει ταυτόχρονα την αντικειμενική και υποκειμενική πραγματικότητα ή μάλλον να αποκαλύψει αυτή καθαυτή την εμπειρία της διαδικασίας της σύνθεσης αυτής». Καθώς το έργο ταλαντεύεται ανάμεσα στον κόσμο του υπαρκτού και του φανταστικού, αποτέλεσε τόσο για μένα όσο και για την Ομάδα Νάμα μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόκληση. Με δεδομένο ότι η ομάδα μας με την τεχνική υποκριτικής που χρησιμοποιεί βρίσκεται σε μια συνεχή προσπάθεια να εντοπίσει και να αναλύσει όλες τις μορφές της ανθρώπινης δράσης και εμπειρίας, εκπλαγήκαμε θετικά όταν συνειδητοποιήσαμε ότι ο κόσμος της φαντασίας δεν αποτελεί παρά μια ακόμα μορφή πραγματικότητας, πράγμα απόλυτα συμβατό με τους στόχους μας και προσβάσιμο μέσω της συγκεκριμένης τεχνικής, δίχως να χρειάζεται να προσφύγουμε σε μια πιο στυλιζαρισμένη ή φορμαλιστική προσέγγιση. Ούτως ή άλλως ένα όνειρο μπορεί να είναι τόσο έντονο και αληθινό όσο η πραγματικότητα μέσα από την οποία το ανακαλείς.
Η δεύτερη πρόκληση βέβαια είναι το αν εμείς ως θεατρική ομάδα θα καταφέρουμε με το έργο του Λιόσα να προσφέρουμε στο κοινό την εμπειρία αυτών των ως παλίρροια/άμπωτη εναλλασσόμενων πραγματικοτήτων. Δύο ρευστές πραγματικότητες πλημμυρισμένες από τους πόθους και τους φόβους που κυριεύουν τους ανθρώπους είτε μιας απομονωμένης πόλης του Περού του 1945 είτε μιας μεγαλούπολης του 21ου αιώνα.