«“Πες μας την προπαίδεια και θα κάνεις βόλτα με τη φοράδα!”, μου έλεγε ο πατέρας μου. Όλο αυτό το δέσιμο από μικρό παιδί με τα άλογα μου έμεινε. Τώρα και τα δυο ανήλικα παιδιά μου μεγαλώνουν καθημερινά μαζί τους! Για μένα πλέον τα ανδαλουσιανά άλογα έγιναν και δεύτερη δουλειά μου, είναι πια και η ξεκούρασή μου...».
Πολιτικός μηχανικός στο επάγγελμα, συνδυάζει στην πράξη τα θεωρητικώς ασυμβίβαστα. Στα 43 του σήμερα, ο κ. Κωνσταντίνος Παράνομος είναι και με τον... νόμο ο μοναδικός στην Ελλάδα εκτροφέας των πανέμορφων σπανιόλικων αλόγων της Ανδαλουσίας, στο ιπποφορβείο «Campo Lunes», λίγο έξω από την Κοζάνη. Την απάντησή του, μάλιστα, την έχει... πληρωμένη, σ΄ όποιον τον ρωτά σχετικά με την ασυνήθιστη, διπλή ενασχόλησή του. «Απαγορεύεται ένας μηχανικός να αγαπάει την ομορφιά; Απλά έτυχε να μεγαλώσω σε αγροτική περιοχή, να είναι αγρότης ο πατέρας μου. Μωρό παιδί, μ΄ έβαζε πάνω στ΄ άλογα που είχε για τις δουλειές του στα χωράφια...», ανατρέχει. Λίγο τα βιώματα των παιδικών του χρόνων, λίγο ένα ταξίδι αναψυχής στην Ισπανία, το 2003, έμελλε- όπως λέει- να αποδειχτούν καθοριστικά.
Στην Κόρδοβα
«Στην Κόρδοβα της Ισπανίας όπου βρέθηκα, κοντοστάθηκα σε μια αυλή. Αντίκρυσα έναν ιππέα, καβάλα πάνω σ΄ ένα ανδαλουσιανό άλογο, και τον γιο του να τον κοιτά με θαυμασμό! Αυτό ήταν, κόλλησα κι εγώ: μέσα σε μια ώρα, επιτόπου, είχα αγοράσει το πρώτο αρσενικό πουλάρι μου έναντι 3.000 ευρώ τότε, συν άλλα 2.000 ευρώ τα μεταφορικά. Το πήρα μικρό, έξι μηνών, σε χρώμα tordo (γκρίζο- ψαρί)- το είχα ονομάσει Πέπε, από το όνομα του μέχρι πρότινος αφεντικού του. Δέθηκε με εμάς, εμείς το μεγαλώσαμε...», περιγράφει.
Ήταν η οριστική πια αφορμή για να το πάρει, από το 2005, απόφαση να γίνει ο πρώτος στην Ελλάδα που θα ασχοληθεί και επαγγελματικά με το αντικείμενο, την εκτροφή και πώληση των ανδαλουσιανών ίππων. «Ακόμα είμαι στα πρώτα μου βήματα. Εδώ στην Κοζάνη οι περισσότεροι ντόπιοι μας ξέρουν, αλλά όχι και πιο έξω. Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον του κόσμου να δει ή να κάνει βόλτα μ΄ ένα άλογο, αλλά προς το παρόν όχι και για να το αγοράσει. Είναι για ανθρώπους που μπορούν να ξοδέψουν χρήματα...», εξηγεί στα «ΝΕΑ».
Σκληρή δουλειά και μεράκι
Στις εγκαταστάσεις του, έκτασης 45 στρεμμάτων, σταβλίζονται σήμερα σαράντα άλογα- μεγάλα αρσενικά- επιβήτορες, μικρά πουλάρια και φοράδες. «Γεννητούρια έχουμε μια φορά τον χρόνο, κάθε έντεκα μήνες που κρατά η κυοφορία των θηλυκών. Τώρα είναι η εποχή τους. Είναι γέννα δύσκολη, αλλά σε συνεργασία με πανεπιστημιακό καθηγητή Κτηνιατρικής αποκτήσαμε εξειδίκευση και στη μαιευτική- που συνήθως η επαρχία δεν έχει. Όλα δηλαδή, αναπαραγωγή, γέννες και μεγάλωμα των πουλαριών, εδώ μέσα γίνονται, με εμένα σταβλάρχη: εγώ κάνω όλη τη δουλειά στον ελεύθερο, μετά το γραφείο, χρόνο μου. Με βοηθούν και δύο ιπποκόμοι- ο ένας είναι Ισπανός ιππέας, ο άλλος εκπαιδευτής των αλόγων μας...», σημειώνει.
Θα χρειαστούν, όπως λέει, επτά μήνες μέχρις ότου τα νεογέννητα αποχωριστούν τις μητέρες τους. «Έως τότε είναι αχώριστα, από κει κι έπειτα απογαλακτίζονται. Στη συνέχεια το καθένα πρέπει να αποκτήσει το απαραίτητο μικροτσίπ, καθώς ως μέλος της Ένωσης Κτηνοτρόφων Ανδαλουσιανού Αλόγου (ΑΝCCΕ), το ιπποφορβείο μας ακολουθεί τη διαδικασία πιστοποίησης της καθαροαιμίας τους: Ισπανοί κτηνίατροι έρχονται εδώ και παίρνουν αίμα των πουλαριών, ώστε μέσω του DΝΑ πατέρα και μάνας κάθε αλόγου που είναι κρατημένο στη Σεβίλλη, να ταυτοποιείται και η γνησιότητα των αλόγων μας. Τότε πια μας αποστέλλεται και το μικροτσίπ τους, ένα νούμερο μοναδικό για κάθε άλογο, που μπαίνει πίσω από το αριστερό αυτί του. Αλλά κι όταν το ζώο, αρσενικό ή θηλυκό, γίνει τριών χρονών, περνά τότε από αναθεώρηση, που το κρίνει ικανό ή όχι προς αναπαραγωγή...».
ΤΟ ΕΧΟΥΝ στα γονίδιά τους, σύμφωνα με τον Κοζανίτη εκτροφέα Κωνσταντίνο Παράνομο, τα σπανιόλικα αυτά άλογα να είναι φιλικά προς τον άνθρωπο. «Έχουν διαφορά στο μυαλό σε σχέση με τις υπόλοιπες ράτσες τους, φτιάχτηκαν ακριβώς για να τον έχουν παρέα. Είναι οικεία και ήρεμα απέναντί του, αυτή είναι και η ομορφιά τους, πέρα από την αριστοκρατική εμφάνισή τους. Τα συγκεκριμένα δεν έχουν καμιά σχέση με τον ιππόδρομο, τα ανδαλουσιανά δεν κάνουν για ταχύτητες. Προορίζονται μόνο για άμαξες, παρελάσεις κι επιδείξεις δεξιοτεχνίας. Στην Ισπανία, έμπειροι ιππείς χορεύουν έως και φλαμένκο με αυτά! Άνετα πας βόλτα μαζί τους, σε ελεύθερη ιππασία, στην ύπαιθρο. Τα καλοκαίρια οργανώνουμε με φίλους πορείες χιλιομέτρων», λέει.
4.000- 8.000 ευρώ
Μάλιστα τους δίνει και ελληνικά ονόματα, από την αρχαία Ελλάδα και τη μυθολογία. «Τα βαφτίζω, π.χ., Αίαντα, Ήρα ή Ερμή, για να έχουν μια ταυτότητα ελληνική. Τα πουλάμε σε Έλληνες κτηματίες, από 4.000 έως 8.000 ευρώ, για ένα πουλάρι δεκαοκτώ μηνών. Στην τιμή παίζουν ρόλο οι γραμμές αίματος του ζώου: το ανάστημά του- τρεις κατηγορίες, από 1,50-1,55μ., 1,55-1,60μ. και 1,60μ. και πάνω- και η καταγωγή του: ένα ζώο, π.χ., από Ισπανό πρωταθλητή επιβήτορα είναι και πιο ακριβό».
Πηγή: tanea.gr