Προεκλογικά ζητούσε χρόνο από τις αγορές, όμως, αμέσως μετά την εκλογή του, εκείνες άρχισαν τις πιέσεις
«Οι αγορές θα πρέπει να μας δώσουν περιθώριο τουλάχιστον μισής ώρας». Αυτό είχε υποστηρίξει στην προεκλογική του εκστρατεία ο Μαριάνο Ραχόι, ηγέτης του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος στην Ισπανία, ο οποίος θριάμβευσε στις εκλογές της περασμένης Κυριακής. Το Λαϊκό Κόμμα, με ποσοστό 43,5% και 186 έδρες επί συνόλου 350, κατέκτησε ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία και τον μεγαλύτερο θρίαμβο στην ιστορία του, καταποντίζοντας τους κυβερνώντες Σοσιαλιστές, που γνώρισαν τη χειρότερη ήττα τους, με ποσοστό 29% και 110 έδρες. Ορισμένες από τις ψήφους των Σοσιαλιστών ενίσχυσαν και την Ενωμένη Αριστερά –συνασπισμός αριστερών, ακροαριστερών και Πρασίνων– που, μετά 15 χρόνια σε πτώση, αύξησε τις έδρες της από δύο σε 11, κυρίως χάρις στις ψήφους του κινήματος των «Αγανακτισμένων». Στη Χώρα των Βάσκων, όπου οι εκλογές της περασμένης Κυριακής ήταν οι πρώτες μετά την απόφαση της αυτονομιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΤΑ να αναστείλει την ένοπλη δράση της, πρώτο κόμμα με επτά έδρες ανεδείχθη το Αmaiur, συνασπισμός αριστερών και εθνικιστικών κομμάτων, ορισμένα εκ των οποίων δεν αποκηρύσσουν την ΕΤΑ.
Ο Μαριάνο Ραχόι γνώριζε ότι η περίφημη μισή ώρα που ζητούσε από τις αγορές ήταν απλώς ευφημισμός. Ηδη από την επομένη του εκλογικού του θριάμβου, η Ισπανία άρχισε να δέχεται νέες πιέσεις των αγορών. Επιπλέον, μαζί με τα συγχαρητήρια για τη νίκη του, οι Ευρωπαίοι ηγέτες, αρχής γενομένης από τη Γερμανίδα καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ, επέστησαν στον Ραχόι την ανάγκη λήψης άμεσων μέτρων, προκειμένου η Ισπανία να μη διολισθήσει σε θέση ανάλογη με αυτή της Ελλάδας, της Ιταλίας, και της Πορτογαλίας, απειλώντας με τη σειρά της να οδηγήσει σε κατάρρευση του ευρώ. Η κρίση χρέους της Ευρωζώνης δεν μπορεί να περιμένει.
Ωστόσο, ο Ραχόι δεν μοιάζει να βιάζεται. Το ισπανικό σύνταγμα προβλέπει ότι θα αναλάβει επισήμως καθήκοντα πρωθυπουργού μεταξύ 13–20 Δεκεμβρίου. Την εβδομάδα που πέρασε συναντήθηκε με τον απερχόμενο Σοσιαλιστή πρωθυπουργό Χοσέ Λουίς Θαπατέρο και συνομίλησαν περί την κρίση, προφανώς, όμως δεν έγινε γνωστό το τι ελέχθη. Και παρότι η κρίση είναι το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα στη χώρα των πέντε εκατομμυρίων ανέργων, ο Ραχόι δεν ανακοίνωσε το όνομα του νέου υπουργού Οικονομικών, παρ’ όλο που μετά τον Θαπατέρο συναντήθηκε και με τον Ροδρίγο Ράτο, πρώην υπουργό Οικονομικών (1996–2004) και πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ (2004–2007) στον οποίο πιστώνεται το οικονομικό θαύμα της Ισπανίας. Οι πολιτικοί του αντίπαλοι κατηγορούσαν πάντα τον Ραχόι για μυστικοπάθεια και είναι γεγονός ότι τα μέσα ενημέρωσης δεν είναι το φόρτε του.
Ωστόσο, τις ερχόμενες δύο εβδομάδες, ο Ραχόι καλείται να ανακοινώσει τα σχέδιά του για την οικονομία, κινούμενος μάλιστα με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, όπως έγραψε η εφημερίδα Εl Pais. Θα πρέπει να ανακοινώσει τη σύνθεση της κυβέρνησής του, στην οποία, σύμφωνα με σενάρια, θα συμμετέχουν η 40χρονη Σοράγια Σάενθ, στο αξίωμα του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, η Μαρία Ντολόρες ντε Κοσπεδάλ, υπ’ αριθμόν 2 του Λαϊκού Κόμματος, και ο Αλμπέρτο Γκαγιαρδόν, επιτυχημένος δήμαρχος της Μαδρίτης – όλοι τους εκπρόσωποι της μετριοπαθούς πτέρυγας του κόμματος. Ο Ραχόι θα πρέπει επίσης να αποφασίσει αν και πόσο θα αυξήσει τις συντάξεις και τους μισθούς των 3,1 εκατομμυρίων δημοσίων υπαλλήλων (που είχαν περικοπεί κατά 5% το 2010 και είχαν «παγώσει» το 2011) και να βρει τρόπους περιστολής των δαπανών ύψους 16 δισ. ευρώ, με στόχο τον περιορισμό του ελλείμματος στο 4,4% μέχρι τα τέλη του 2012, χωρίς οι δαπάνες αυτές να πλήξουν τους τομείς της υγείας και της εκπαίδευσης. Θα πρέπει ακόμη να αποφασίσει για τα ποσά της χρηματοδότησης των περιφερειών της Ισπανίας και να αποφανθεί αν θα παρατείνει την καταβολή και μετά τον ερχόμενο Φεβρουάριο, του έκτακτου επιδόματος ανεργίας ύψους 400 ευρώ. Αναμφίβολα πρόκειται για πολύ πιεστικό χρονοδιάγραμμα, όμως ο Ραχόι δεν μπορεί να επικαλεστεί την εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία στην οποία αναλαμβάνει πρωθυπουργός – τη γνώριζε, και επί οκτώ χρόνια στην αντιπολίτευση περίμενε αυτήν ακριβώς τη στιγμή.
Υπομονετικός και μεθοδικός
Το βράδυ της περασμένης Κυριακής, ο Μαριάνο Ραχόι έγινε από άγνωστος αρχηγός της ισπανικής αντιπολίτευσης, ο πρωθυπουργός μιας ακόμη χώρας που συγκεντρώνει, λόγω της οξείας κρίσης χρέους, το έντονο ενδιαφέρον της Ευρώπης και των αγορών. Τα περισσότερα ξένα μέσα ενημέρωσης περιγράφουν τον Ραχόι ως πολιτικό χωρίς χάρισμα, ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του ως έναν κανονικό, «νορμάλ» άνθρωπο. Ο Ραχόι σέβεται τις παραδόσεις και την ιεραρχία και διακρίνεται επίσης για την υπομονή του – γνώρισμα σημαντικό στην πολιτική. Ο Ραχόι έμαθε να είναι υπομονετικός από μικρός. Γόνος αστικής οικογένειας της Γαλικίας, στη βορειοδυτική Ισπανία, γεννήθηκε το 1955 στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. Ο παππούς του, συντηρητικός Δημοκρατικός, ήταν δικηγόρος και ο αυστηρών αρχών πατέρας του, δικαστής. Ακολουθώντας την παράδοση της οικογένειας, ο Ραχόι σπούδασε νομικά. Τα χρόνια των σπουδών του συνέπεσαν με το τέλος της δικτατορίας του Φράνκο, όμως ο νεαρός Μαριάνο, υποδειγματικός φοιτητής και αφοσιωμένος στις σπουδές του, δεν συμμετείχε σε διαδηλώσεις. Εκείνη την περίοδο, ορισμένοι, όπως ανέφερε η εφημερίδα El Pais, ισχυρίζονται ότι ιδεολογικά ο Ραχόι κινείτο στη συντηρητική Δεξιά, άλλοι ωστόσο τον θυμούνται να μιλάει για την ανάγκη εκσυγχρονισμού της Δεξιάς. Εξελέγη βουλευτής στο τοπικό Κοινοβούλιο της Γαλικίας στη νεαρή ηλικία των 26 ετών. Υπουργός των κυβερνήσεων Αθνάρ, ο Ραχόι εχρίσθη από τον ίδιο τον Αθνάρ διάδοχός του, για να χάσει τις δύο επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Ωστόσο, δρομολόγησε την επικράτησή του στο Λαϊκό Κόμμα –η μεθοδικότητα, άλλο ένα από τα γνωρίσματά του– μετά το 2008, και βοηθούσης και της οικονομικής κρίσης, διέψευσε όλους όσοι θεωρούσαν ότι είχε τελειώσει πολιτικά, αποδεικνύοντας ότι η υπομονή του ανταμείφθηκε.
Μαρίλια Παπαθανασίου
Πηγή: kathimerini.gr