Η Λατινική Αμερική ολοκληρώνει τις φιέστες για τη 200ή επέτειο από την έναρξη του αγώνα των λαών της για ανεξαρτησία από τον ισπανικό βασιλικό ζυγό. Οι εκδηλώσεις που ξεκίνησαν το Μάη από το Μπουένος Αϊρες της Αργεντινής, πρώτη πόλη του ξεσηκωμού του 1810, ολοκληρώθηκαν μέσα στην εβδομάδα στο Μεξικό, που συγκλονίζεται από τον πόλεμο της ντρόγας, και μόλις χτες στην πολύπαθη Χιλή, που, ενώ ακόμα μετράει της πληγές της από το φετινό τρομακτικό σεισμό, προσεύχεται καθημερινά για τους 33 μεταλλωρύχους που δίνουν τη μάχη της επιβίωσης θαμμένοι ζωντανοί στα έγκατα της γης.
Οι 22 χώρες της πάντα φλεγόμενης ηπείρου την τελευταία δεκαετία έκαναν μεγάλα άλματα και κατάφεραν να βγάλουν από τη φτώχεια δεκάδες εκατομμύρια πολίτες. Με τα επίσημα στοιχεία της αρμόδιας για τη Λ. Αμερική και την Καραϊβική οικονομικής επιτροπής του ΟΗΕ (ECLAC), από τους 580 εκατ. κατοίκους της ηπείρου, τα 40 εκατομμύρια ξέφυγαν από το όριο της φτώχειας, ενώ μειώθηκε και η ψαλίδα μεταξύ πλούσιων και φτωχών.
Η εξέγερση του Νότου το Μάη με τις στρατιές του Μιγκέλ ντε Σαν Μαρτίν από το Μπουένος Αϊρες και τη Μεντόσα πέρασαν τις Κορδιγέρες των Ανδεων κηρύσσοντας τον αγώνα Ανεξαρτησίας στη Βολιβία, το Περού, την Κολομβία. Η φλόγα έφτασε στην πόλη Ντολόρες του Μεξικού, όπου οι καμπάνες που έκρουσε ο ιερέας Μιγκέλ Ιδάλγο ηχούν ακόμα σε όλη την ήπειρο.
Ο δεκαετής πόλεμος Ανεξαρτησίας ανέτρεψε τις ισπανικές αντιβασιλείες και δημιούργησε νέα ανεξάρτητα κράτη, που όμως από την αρχή στήθηκαν σε πήλινα πόδια, όπως τα περιγράφει ο Ουρουγουανός συγγραφέας Εδουάρδο Γκαλεάνο στις «Ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής» και στην τριλογία του «Μνήμη φωτιάς».
Δυστυχώς, δε λογάριασαν το «βόρειο γείτονα». Το πικρό παράπονο του πάλαι ποτέ προέδρου του Μεξικού, Πορφίριο Ντίας, όπως περιγράφεται στην περίφημη «Εκστρατεία» του Μεξικανού Κάρλος Φουέντες, τα λέει όλα: «Ω, καημένο Μεξικό, είσαι τόσο μακριά από το θεό και τόσο κοντά στις Ηνωμένες Πολιτείες!».
Οι «εξηγήσεις» των εμπλεκομένων στα θέματα του αμερικανικού Νότου ποικίλλουν για την αργοπορημένη ανάπτυξη της Λατινικής Αμερικής. Οι αιτίες μπόλικες: γεωγραφική θέση, αντίξοες συνθήκες, πολιτική αστάθεια, αδύναμο σύστημα θεσμών, ανασφαλές κράτος δικαίου, καθημερινή βία και βάλε.
Η Λατινική Αμερική έπαψε να αποτελεί την «πίσω αυλή» του βόρειου γείτονα, πλην όμως οι σχέσεις της με την Ουάσινγκτον εξακολουθούν να είναι καθοριστικές. Τα συμφέροντα όμως είναι αμοιβαία, καθώς και οι ΗΠΑ από τον αμερικανικό Νότο καλύπτει το 50% των ενεργειακών αναγκών της. Οι αριστερόστροφες κυβερνήσεις της ηπείρου, που δεν έκρυβαν τις προσδοκίες τους από την προεδρία του Μπαράκ Ομπάμα, ανέμεναν περισσότερα από τον Αμερικανό πρόεδρο, που εν μέσω δύο πολέμων και μιας οικονομικής κρίσης τους έδωσε μικρότερη σημασία.
Όπως και να 'χει, ο Βορράς και ο Νότος της αμερικανικής ηπείρου είναι καταδικασμένοι να ξεπεράσουν παλιές προκαταλήψεις και να συμβιώσουν επ' ωφελεία και των δύο πόλων.
ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΡΑ
Δημοσιεύτηκε: Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ