Το Flamenco είναι μία τέχνη που εκφράζεται μέσα από δύο τρόπους: τη μουσική και το χορό.
Στη μουσική, η έκφραση βγαίνει μέσα από το τραγούδι και την κιθάρα (cante / toque), ενώ στο χορό, κάθε μέρος του σώματος έχει το δικό του ξεχωριστό κι έντονα εκφραστικό χαρακτήρα.

Ο όρος "flamenco" είναι γνωστός από τα μέσα του 19ου αιώνα, αλλά η ίδια η τέχνη του Flamenco ξεκινά από τον 9ο αιώνα. Αν και θεωρείται κομμάτι της ισπανικής κουλτούρας, στην πραγματικότητα ξεκινά από την περιοχή της Ανδαλουσίας. Ασφαλώς, έχει δεχτεί κι επιρροές από την κεντρική Ισπανία, αλλά και από την Κούβα.

Για να μάθει κανείς Flamenco, όπως και στις άλλες τέχνες, χρειάζονται δύο βασικά συστατικά: η ψυχή και η τεχνική. Γι' αυτό το λόγο, το Flamenco είναι πολύ πλούσιο και αρκετά περίπλοκο, με πάνω από 50 palos. Κάθε palo έχει το δικό του ρυθμό, τη δική του αρμονία και, στην περίπτωση που χορεύεται, ερμηνεύεται με διαφορετικό χορευτικό στιλ.

Για να απλοποιήσουμε λίγο τα πράγματα, μπορούμε να κατηγοριοποιήσουμε τα palos σε δύο ομάδες ή στιλ:

  1. Flamenco Jondo (=hondo): Ένα σοβαρό στιλ που εκφράζει βαθιά συναισθήματα και συχνά τραγικά. Συνήθως, πραγματεύεται θέματα, όπως ο έρωτας, η εξαπάτηση, η θλίψη, και χορεύεται με εκφραστικότητα, βάθος κι εσωτερικότητα. Γι' αυτό και είναι πιο δύσκολο να το κατανοήσουν όσοι δεν είναι εξοικειωμένοι με το Flamenco.
    Συνήθως, παρουσιάζεται σε θεατρικές παραστάσεις, σάλες χορού ή συναυλίες. Παραδείγματα του Flamenco Jondo είναι: Bulerías, Farruca, Martinete, Minera, Petenera, Soleá, Tiento.
  2. Flamenco Festero: H πιο χαρούμενη εκδοχή του Flamenco. Παρουσιάζεται σε οικογενειακές γιορτές και εορταστικές εκδηλώσεις της Ανδαλουσίας. Τα θέματα που πραγματεύεται είναι χαρούμενα, όπως η αγάπη και τα συναισθήματα, σχετικά με τοποθεσίες, γιορτές και κωμικά συμβάντα.
    Παραδείγματα του flamenco festero είναι: Sevillanas, Rumba, Tanguillos, Alegrías.

Ασφαλώς, υπάρχουν πολλά palos και ποικίλες ερμηνείες που δεν καταλογοποιούνται εύκολα.
Εν πάσει περιπτώσει, η κοινή βάση σε όλα τα στιλ Flamenco είναι μία: το συναίσθημα.
Για να εκφράσει κανείς αυτό ακριβώς το συναίσθημα, χρησιμοποιεί δυνατές εκφραστικές φόρμες, οι οποίες, γενικώς, δεν αφήνουν αδιάφορο κανένα: το Flamenco ή το λατρεύεις ή το μισείς.

Πηγή: www.dancenews.gr
Επιμέλεια άρθρου: Ελένη Γαρυφαλάκη
Καθηγήτρια ισπανικής γλώσσας και ισπανόφωνης κουλτούρας
Blog: espanolgr.blogspot.com
Facebook group: Ispanika