Νέες κυκλοφορίες

Περισσότερα
9 Χρόνια 2 Μήνες πριν #7092 από hispanista
Απαντήθηκε από hispanista στο θέμα Νέες κυκλοφορίες


Συγγραφέας: Λουίς Σεπούλβεδα
Εκδότης: Opera
Μετάφραση: Κυριακίδης, Αχιλλέας
Αριθμός Σελίδων: 152

Από το πρώτο κεφάλαιο: ΕΝΑ

«Σ΄εμάς τους γέρους τι μας έχει μείνει πια; Μόνο ο Καρλίτος Σαντάνα» σκέφτηκε ο βετεράνος και θυμήθηκε έναν άλλο ηλικιωμένο που, πριν από σαράντα χρόνια, είχε την ίδια σκέψη. το μόνο που διέφερε, ήταν το επώνυμο, καθώς και το γεγονός ότι το είχε πει ενώ έβαζε να πιει ένα ποτήρι κρασί.

«Σ΄ εμάς τους γέρους τι μας έχει μείνει πια; Μόνο ο Καρλίτος Γαρδέλ — στην υγειά σου, Morocho» είχε αναστενάξει τότε ο παππούς του, κοιτάζοντας με νοσταλγία το ρουμπινένιο χρώμα του κρασιού.

«Αυτό ήταν όλο» θυμήθηκε ο βετεράνος. «Την άλλη μέρα, ο παππούς τίναξε τα μυαλά του στον αέρα μ΄ ένα τριανταοχτάρι Smith and Wesson, το ίδιο σιδερικό που το ΄χω φυλάξει τόσες δεκαετίες πεντακάθαρο και λαδωμένο, με τις έξι σφαίρες του στη θαλάμη, τυλιγμένο σ΄ ένα μαυροκόκκινο βελούδινο πανί, άτρωτο απ΄ την υγρασία, τους σκώρους και τη λήθη.»

Έτσι το ΄χε πάρει κι ο παππούς απ΄τον Φρανθίσκο Ασκάσο, σ΄ ένα μπαρ της οδού Σαν Διέγο, ένα βροχερό πρωινό που σε όλα τα ημερολόγια του κόσμου ήταν σημειωμένο ως 16 Ιουλίου 1925. Δίπλα του, εκτός απ΄ τον Ασκάσο, ήταν κι άλλοι δύο άνδρες: ο Γρεγόριο Χοβέρ και ο Μπουοναβεντούρα Ντουρούτι, που κακολογούσε το χιλιάνικο κρασί, θεωρώντας το πολύ τραχύ, στυφό ή αψύ.

«Καλωσόρισες στους Εκδικητές» άκουσε να του λέει ο Ντουρούτι, κι όταν τσούγκρισαν τα ποτήρια τους, ο Χοβέρ του συνέστησε να προσέχει το περίστροφο, γιατί ήταν ιστορικό: με το ίδιο όπλο είχαν σκοτώσει τον Χουάν Σολδεβίλα ι Ρομέρο, αρχιεπίσκοπο της Θαραγόσας, το 1923.

«Σαν τα μάτια μου» αποκρίθηκε ο παππούς που, εκείνη την εποχή, ήταν τριάντα χρονών, λεγόταν Πέδρο Νολάσκο Αράτια κι ήταν εργάτης στο τυπογραφείο Alborada, ειδικευμένο στα καλαντάρια, στα κτηνιατρικά αλμανάκ και στα στιχάκια που θρηνούσαν φανταστικούς έρωτες.

Τέλειωσαν το κρασί, πλήρωσαν και πήραν ένα ταξί που τους πήγε ώς το κατάστημα της Banco de Chile στο Ματαδέρο.

Αυτή ήταν η πρώτη ληστεία Τράπεζας στην ιστορία του Σαντιάγο. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, οι τέσσερις άνδρες μπήκαν με το κεφάλι ακάλυπτο, κλείδωσαν τη μοναδική πόρτα, έβγαλαν τα όπλα, κι ο Ντουρούτι, με φωνή αντάξια ηθοποιού σε ραδιοφωνικό σίριαλ, είπε: «Αυτό είναι ληστεία, αλλά εμείς δεν είμαστε κλέφτες. οι κεφαλαιοκράτες συνασπίζονται για να εκμεταλλεύονται τους λαούς όλου του κόσμου, κι είναι δίκαιο να τους χτυπάμε εκεί που δεν το περιμένουν. Τα χρήματα που θα σηκώσουμε, θα χαρίσουν ευτυχία στους κολασμένους της Γης. Ζήτω η αναρχία!».

Την επομένη, η εφημερίδα «Ultima Hora» δημοσίευσε μια συνέντευξη του Λουίς Αλμπέρτο Φιγκερόα, ταμία τής Τράπεζας που είχε χτυπηθεί, κι ο υπάλληλος, που είχε γίνει διάσημος απ΄ τη μια μέρα στην άλλη, δήλωσε πως πράγματι οι ληστές ήταν τέσσερις, όλοι οπλισμένοι, αλλά εκείνος δε φοβήθηκε ούτε μία στιγμή, γιατί εκείνοι οι τύποι τού είχαν εμπνεύσει περισσότερη εμπιστοσύνη απ΄ ό,τι οι τακτικοί πελάτες της Τράπεζας, και η κυρία Ρόσα Ελβίρα Κάρκαμο, ιδιοκτήτρια ενός κρεοπωλείου στο Ματαδέρο, είπε πως οι τέσσερις άνδρες πέρασαν μπροστά απ΄ το μαγαζί της καμιά δεκαριά λεπτά μετά τη ληστεία, ακριβώς τη στιγμή που εκείνη άπλωνε στη βιτρίνα μια πλεξούδα με φρεσκοψημένα χωριάτικα λουκάνικα. Οι τρεις μιλούσαν σαν Ισπανοί, δήλωσε κατηγορηματικά η κυρία Κάρκαμο, κι ο ένας μόνο σαν Χιλιάνος. Ο πιο ψηλός από τους Ισπανούς —ο Ντουρούτι, σύμφωνα με μια φωτογραφία που έδωσε στη δημοσιότητα η αργεντινή αστυνομία—, με το που είδε τα λουκάνικα, είπε τι υπέροχα που είναι, κι ο Χιλιάνος τού είπε πως στη Χιλή τα λένε «prietas» κι ότι μαζί μ΄ έναν πολύ πικάντικο πουρέ από πατάτες είναι να γλείφεις τα δάχτυλά σου. Αγόρασαν δύο κιλά και, για να πληρώσουν, έβγαλαν λεφτά από μια τσάντα που μέσα της, κατά τα λεγόμενα της κυρίας Κάρκαμο, υπήρχαν πιο πολλά λεφτά απ΄ όσα ένας νοικοκύρης μπορεί να κερδίσει από μια έντιμη δουλειά.

Ένας άλλος μάρτυρας που είχε πέσει πάνω τους, ο νεαρός ποιητής Κάρλος Ντίας Λογιόλα, που υπέγραφε τους στίχους του με το ψευδώνυμο Πάμπλο ντε Ρόκα, καθημερινός επισκέπτης του Ματαδέρο, πρόσθεσε: «Ψώνισαν κι απομακρύνθηκαν ανάμεσα στο πλήθος που εκθείαζε τις χοιρινές μπριζόλες ψημένες αλά χιλιάνικα, τα αποχαυνωτικά λουκάνικα του χιλιομέτρου, τις απολύτως βαγκνερικές πλεξούδες των εντοσθίων, τα μαστάρια μες στου μαϊντανού τις τσιριμόνιες, και τα αμελέτητα, τρανή απόδειξη της λεβεντιάς των ταύρων τού Οσόρνο».

Αξίζει να σημειωθεί ότι ένας άλλος ποιητής, ο Ρικάρδο Ελιέσερ Νεφταλί Ρέγιες Μπασοάλτο, πιο γνωστός ως Πάμπλο Νερούδα στα μποέμικα στέκια της εποχής, διάβασε αυτές τις δηλώσεις και, με μια διάπυρη επιστολή που απηύθυνε στον διευθυντή της «Ultima Hora», επέκρινε τον βάρδο από το Λικαντέν για την καταφανή περιφρόνησή του προς τα μαστάρια: «Έτσι όπως τα στήθη μιας κυρίας δεν αξίζουν την προσβολή ενός γαντοφορεμένου χεριού, έτσι και τα μαστάρια δεν πρέπει να πικραίνονται ανάμεσα στους μαϊντανούς, μια και δεν υπάρχει τίποτα πιο ευγενές και αισθησιακό απ΄ την ευωδιαστή αγκαλιά του σέλινου».

Στην ίδια εφημερίδα, ο τότε Διευθυντής της Αστυνομίας, Μάρκο Αντόνιο Σαλαμπέρι, δήλωνε κατάπληκτος για το γεγονός ότι οι κακοποιοί, αφού είχαν διαπράξει ένα αποτρόπαιο έγκλημα κατά της ιδιοκτησίας, απομακρύνθηκαν με τα πόδια, με την ίδια φυσικότητα με την οποία ένας πιστός αποχωρεί από τον καθημερινό του εκκλησιασμό. Ευχήθηκε την ταχεία σύλληψη των ληστών και, ταυτόχρονα, εξέφρασε τον προβληματισμό του για ένα έγκλημα πρωτοφανές σε μια χώρα φιλειρηνική και νομοταγή.

«Οπότε, είμαι εγγονός πιονιέρου» σκέφτηκε ο βετεράνος και, πριν βγει από το σπίτι, κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Φορούσε μαύρα απ΄ την κορφή ώς τα νύχια, το δε σακάκι ήταν φαρδύ και δεν πρόδιδε τον όγκο του περιστρόφου κάτω απ΄ την αριστερή μασχάλη. Στις τσέπες του είχε μόνο κάτι κέρματα κι ένα φύλλο από σημειωματάριο με έναν αριθμό τηλεφώνου.

«Είμαστε η σκιά του εαυτού μας, και θα υπάρχουμε όσο θα υπάρχει φως» μουρμούρισε πριν κλείσει πίσω του την πόρτα.

Uno es capaz de lograr lo que sea, si su entusiasmo no tiene límites.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
9 Χρόνια 3 Εβδομάδες πριν - 9 Χρόνια 3 Εβδομάδες πριν #8459 από papakostidis
Απαντήθηκε από papakostidis στο θέμα Νέες κυκλοφορίες
Η ΙΣΠΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ



Από τα Δωδεκάνησα του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη στα Επτάνησα των αντιπαραθέσεων των μεγάλων δυνάμεων της εποχής, και από την Κρήτη της πολιορκίας του Χάνδακα και του Ελ Γκρέκο στο λαβύρινθο των νησιών του Αρχιπελάγους. Αυτή τη διαδρομή επέλεξε ν ακολουθήσει ο Μιγέλ-'Ανχελ Οτσόα Μπράουν, μέσα από ένα αρχειακό υλικό που φωτίζει τις σχέσεις της Ισπανίας με τον ''συναρπαστικό αστερισμό'' των ελληνικών νησιών από τότε που ο ήλιος δεν έδυε ποτέ στα εδάφη της μεγάλης αυτής αυτοκρατορίας μέχρι και τη διάλυσή της τον 20ο αιώνα.

Ο συγγραφέας παρακολουθεί τα ίχνη των τόσων και τόσων Ισπανών ιπποτών, περιηγητών, διπλωματών και προξένων, που η ράτσα τους τους έφερε στην περιοχή, είτε σε επίσημη αποστολή-καθώς η Ισπανία είχε από νωρίς στρέψει τις ηγεμονικές της βλέψεις προς την Ανατολική Μεσόγειο, το ''Λεβάντε'' στο πλαίσιο της υπεράσπισης τόσο των χριστιανών όσο και των κτήσεων της στην Ιταλία-. είτε για να εμπορευτούν, να πλιατσικολογήσουν, να χαρτογραφήσουν ή τέλος για να παρασυρθούν από την υποβλητική παρουσία της κλασικής ιστορίας και μυθολογίας.

'''άσωτοι στις λέξεις, τσιγκούνηδες στις ιδέες''
Συνημμένα:
Last edit: 9 Χρόνια 3 Εβδομάδες πριν by papakostidis.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
9 Χρόνια 2 Εβδομάδες πριν - 9 Χρόνια 2 Εβδομάδες πριν #8695 από papakostidis
Απαντήθηκε από papakostidis στο θέμα Νέες κυκλοφορίες


entertainment.in.gr/html/ent/310/ent.75310.asp

Ο Κάρλος Ρουίθ Θαφόν, ο μάγος της ισπανικής λογοτεχνίας μας μεταφέρει και πάλι στο Κοιμητήριο των Λησμονημένων Βιβλίων, σε μια περιπέτεια έρωτα και μυστηρίου, με φόντο την ατμοσφαιρική αλλά και σκοτεινή Βαρκελώνη. ''Το παιχνίδι ενός αγγέλου'' κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός...

Στην καρδιά της Βαρκελώνης, σ’ ένα εγκαταλειμμένο μέγαρο, ένας νεαρός άντρας, ο Νταβίδ Μαρτίν, βγάζει τα προς το ζην γράφοντας ερωτικά μυθιστορήματα τρόμου με ψευδώνυμο. Στιγματισμένος από τα δύσκολα παιδικά του χρόνια και βασανισμένος από έναν ανέφικτο έρωτα, έχει βρει καταφύγιο στον κόσμο των βιβλίων και περνάει τις νύχτες του επινοώντας μπαρόκ ιστορίες για τον υπόκοσμο της πόλης.

Μια μέρα, τα βήματά του τον οδηγούν σ’ ένα μυστικό κλειδωμένο δωμάτιο, όπου ανακαλύπτει φωτογραφίες και γράμματα που μιλάνε για τον μυστηριώδη θάνατο του προηγούμενου ιδιοκτήτη του σπιτιού. Ο Νταβίδ αποφασίζει να εξιχνιάσει την υπόθεση που εμποτίζει σιγά σιγά το είναι του σαν αργό δηλητήριο. Η παράλληλη πρόταση ενός Γάλλου εκδότη να γράψει ένα βιβλίο που όμοιό του δεν έχει υπάρξει ποτέ, με αντάλλαγμα μια περιουσία και κάτι παραπάνω, θα περιπλέξει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Σύντομα ο Νταβίδ θα συνειδητοποιήσει ότι περιβάλλεται από σκιές που απειλούν την ίδια του τη ζωή.

«Οι θαυμαστές της Σκιάς του ανέμου αλλά και οι νέοι αναγνώστες θα ξετρελαθούν με τη συνέχεια του μύθου. Το μυθιστόρημα του Θαφόν είναι λεπτομερές και παραστατικό, ενώ ο σκοτεινός λαβύρινθος της πλοκής, δοσμένος με απόλυτη δεξιοτεχνία, συναρπάζει και συνάμα εκπλήσσει τον αναγνώστη.»
PUBLISHERS WEEKLY


ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο ΚΑΡΛΟΣ ΡΟΥΙΘ ΘΑΦΟΝ είναι ένας από τους πλέον διαβασμένους και αναγνωρισμένους συγγραφείς σε όλο τον κόσμο. Γεννημένος στη Βαρκελώνη, ξεκίνησε τη λογοτεχνική του καριέρα το 1993 με το εφηβικό μυθιστόρημα El principe de la niebla (Βραβείο Edebé) και ακολούθησαν τα El palacio de la medianoche, Las luces de Septiembre (συγκεντρωμένα σε έναν τόμο υπό τον τίτλο La trilogia de la niebla) και το Marina. Το 2001 εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα για ενηλίκους, Η σκιά του ανέμου, το οποίο πολύ σύντομα εξελίχθηκε σε διεθνές λογοτεχνικό φαινόμενο και θεωρείται, μετά τον Δον Κιχότη, το πιο επιτυχημένο μυθιστόρημα στην εκδοτική ιστορία της Ισπανίας. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 40 γλώσσες, έχουν τιμηθεί με πολυάριθμα βραβεία και έχουν πουλήσει περισσότερα από 15 εκατομμύρια αντίτυπα στις πέντε ηπείρους.

'''άσωτοι στις λέξεις, τσιγκούνηδες στις ιδέες''
Συνημμένα:
Last edit: 9 Χρόνια 2 Εβδομάδες πριν by papakostidis.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
8 Χρόνια 11 Μήνες πριν #9674 από hispanista
Απαντήθηκε από hispanista στο θέμα Νέες κυκλοφορίες


Συγγραφέας: Ιζαμπέλ Αλιέντε
Εκδότης: Ωκεανίδα
Μετάφραση: Καρατζάς, Λεωνίδας
Αριθμός Σελίδων: 624
Έτος Έκδοσης: 04-2010

"Στα σαράντα μου χρόνια, εγώ, η Σαριτέ Σεντέγια, έχω σταθεί πιο τυχερή από τις άλλες σκλάβες. Θα ζήσω πολλά χρόνια και τα γηρατειά μου θα είν' ευτυχισμένα, γιατί το άστρο μου -το ζέτουάλ- λάμπει ακόμα κι όταν η νύχτα είναι συννεφιασμένη. Έχω την τύχη να είμαι με τον εκλεκτό της καρδιάς μου όταν τα δυνατά του χέρια μού ξυπνάνε τη σάρκα. Απέκτησα τέσσερα παιδιά κι ένα εγγόνι, και όσα απ' αυτά είναι ζωντανά, είν' ελεύθερα. Η πρώτη μου ευτυχισμένη ανάμνηση είναι απ' την εποχή που ήμουν ακόμα ένα κοκαλιάρικο κι άγουρο κοριτσάκι και το σώμα μου λικνιζόταν στον ήχο των τυμπάνων. Το ίδιο και η πιο πρόσφατη ευτυχισμένη μου στιγμή, γιατί χτες τη νύχτα ήμουν στην Πλατεία του Κονγκό και χόρευα χωρίς καμιά έγνοια στο μυαλό, και σήμερα το σώμα μου είναι ζεστό και κουρασμένο".

Uno es capaz de lograr lo que sea, si su entusiasmo no tiene límites.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
8 Χρόνια 11 Μήνες πριν #9675 από kostasv
Απαντήθηκε από kostasv στο θέμα Νέες κυκλοφορίες
Πολύ συγκινητικό απόσπασμα hispanista.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
8 Χρόνια 10 Μήνες πριν #10042 από hispanista
Απαντήθηκε από hispanista στο θέμα Νέες κυκλοφορίες


Συγγραφέας: Juan Gómez-Jurado
Εκδότης: Πατάκης
Μετάφραση: Ζιούβα, Δάειρα
Αριθμός Σελίδων: 408
Έτος Έκδοσης: 04-2010

Ρώμη, 2 Απριλίου 2005. Η πλατεία του Αγίου Πέτρου είναι γεμάτη πιστούς που περιμένουν να δώσουν τον ύστατο χαιρετισμό στον πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄.

Ενώ αρχίζουν οι προετοιμασίες για το Κονκλάβιο από το οποίο θα προέλθει ο νέος ποντίφικας, δύο φιλελεύθεροι καρδινάλιοι της Εκκλησίας βρίσκονται δολοφονημένοι με τον ίδιο μακάβριο τρόπο. Στη διάρκεια της έρευνας των δολοφονιών, που φαίνονται να ακολουθούν πιστά ένα τελετουργικό που εκφράζεται με μηνύματα με θρησκευτικούς γρίφους και ακρωτηριασμό μελών, η επιθεωρητής-ψυχίατρος Πάολα Ντικάντι, με τη συνδρομή δύο αστυνομικών κι ενός ιατροδικαστή, θα εισχωρήσει στους πιο σκοτεινούς διαδρόμους του Βατικανού.

Στην έρευνα συμμετέχει επίσης η αστυνομική δύναμη του Βατικανού, η "Vigilanza", καθώς κι ο Άντονυ Φάουλερ, ιερέας με προϋπηρεσία στις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.

Μυστικά και ψέματα έρχονται στο φως, που μιλούν για καθόλου κόσμιες συνωμοσίες και για ένα κέντρο αποκατάστασης ιερέων με προϊστορία σεξουαλικών επιθέσεων....

Uno es capaz de lograr lo que sea, si su entusiasmo no tiene límites.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.084 δευτερόλεπτα